Pogłębiona praca nad własnym rozwojem zawodowym i osobistym, mnóstwo wartościowego wsparcia, wymiana doświadczeń i ubogacające partnerstwa – to wszystko stało się udziałem osób, które wzięły udział w czterech edycji mentoringu dla koordynatorów wolontariatu. Program toczył się w latach 2021-24 ze wsparciem Polskiego Stowarzyszenia Mentoringu, a w latach 2024-25 – Pracowni Rozwoju Potencjału WEMENTO.

Mentoring to forma rozwoju oparta na współpracy mentora (mistrza) i mentee (ucznia) ukierunkowana na rozwój przede wszystkim tego drugiego, czyli ucznia. Mentee przychodzi do mentora z celami, które chciałby osiągnąć, a mentor udziela mu wsparcia: dzieli się swoim doświadczeniem, pobudza do szukania rozwiązań, podrzuca inspirujące tropy, a czasem łączy mentee z osobami czy organizacjami, które mogą mu pomóc. To oczywiście tylko wycinek tego, na czym polega mentoring, bo w rzeczywistości w tej relacji dzieje się dużo więcej. Zarówno mentee, jak i mentor dowiadują się czegoś o sobie samych, otwierają się na nowe, zyskują pewność siebie, a satysfakcja z procesu sprawia, że zyskują dodatkową motywację i nadzieję na przyszłość.

Czy mentoring da się uprawiać w świecie wolontariatu? Zdecydowanie tak – i dowiodły tego cztery edycje naszego programu mentoringowego dla koordynatorów wolontariatu. Ewaluacja tej inicjatywy rozwojowej wyraźnie pokazała, że osoby uczestniczące w programie znalazły rozwiązania i inspiracje, których szukały. Koordynatorki i koordynatorzy wolontariatu wskazali, że dzięki mentoringowi mogli spojrzeć na swoją pracę z innej perspektywy. Dużą rolę odgrywało w tym zachowanie mentorów: wspieranie w zmianie, motywowanie, konsultowanie pomysłów. Uczestnicy i uczestniczki deklarowali, że dzięki mentoringowi stali się pewniejsi siebie i swojej roli zawodowej. Doceniali również nowe kontakty i możliwość przyglądania się innym modelom pracy. Ciekawym aspektem programu mentoringowego było również łączenie świata NGO z biznesem zainteresowanym społeczną odpowiedzialnością.